Imię i nazwisko: Ronald Koeman
Narodowość: Holender
Data urodzenia: 21.03.1963
Miejsce urodzenia: Zaandam
Funkcja: Trener

Ronald Koeman, młodszy brat byłego trenera Feyenoordu, Erwina Koemana i syn byłego reprezentanta Holandii Martina Koemana. Zawodową karierę rozpoczął w 1980 roku w drużynie Groningen. Z czasem reprezentował także Ajax , PSV i FC Barcelona i Feyenoord, gdzie zakończył przygodę z futbolem. Na swym koncie ma dwa Puchary Europy, pięć mistrzostw Holandii, trzy puchary Holandii, cztery mistrzostwa Hiszpanii , jeden Puchar Hiszpanii a także był częścią drużyny narodowej, która wygrała Euro 1988. Ronald był znany z bardzo mocnych i celnych strzałów oraz dokładnych podań. Reprezentował Holandię podczas Mistrzostw Świata w 1990 i 1994 roku. W sumie 78 razy wystąpił w reprezentacji Holandii, zdobywając 14 bramek. Łącznie Koeman zdobył 193 bramki w 533 meczach w trakcie swojej kariery, więcej niż jakikolwiek inny obrońca w historii piłki nożnej.

Po dwóch latach spędzonych w Feyenoordzie, Koeman postanowił zawiesić buty na kołku i zająć się ławką trenerską. Na początku został członkiem sztabu szkoleniowego Guusa Hiddinka podczas MŚ 1998, tworząc zaplecze reprezentacji wraz z Johanem Neeskensem i Frankiem Rijkaardem. Po turnieju Koeman został mianowany asystentem trenera Barcelony. A już w roku 2000 po raz pierwszy objął stery nad ekipą Vitesse. Mimo stosunkowo ograniczonego budżetu, doprowadził Żółto-czarnych do rozgrywek o Puchar UEFA. W 2001 zdecydował się na przeprowadzkę do Amsterdamu, gdzie objął tamtejszy Ajaks. Pierwszy rok na Arenie miał bardzo udany, zdobywając krajowy dublet. Mimo faktu, że w rozgrywkach 2003-04 jego podopieczni odzyskali krajową paterę, to w kolejnym sezonie zaliczyli zniżkę formy, kończąc rozgrywki z ośmiopunktową stratą do mistrzowskiego PSV. Wówczas też Ajax przegrał dwumecz z francuskim Auxerre w Pucharze UEFA (3-2). 25 lutego 2005 roku zrezygnował z posady.

Koeman nową pracę znalazł bardzo szybko. Przejął on bowiem pałeczkę po legendarnym Włochu, Giovanni Trapattonim w Benfice Lizbona. Koeman zdobył tylko Superpuchar Portugalii a zespół zakończył ligowe zmagania na trzecim miejscu (za Porto i Sportingiem) i odpadł z Pucharu Portugalii w ćwierćfinale (po przegranej w Vitórią de Guimarães ). To wystarczyło, by przyjąć ofertę PSV rok przed końcem kontraktu oraz mimo faktu, że Benfica dotarła do ćwierćfinału Ligi Mistrzów, gdzie uległa FC Barcelonie, późniejszemu triumfatorowi.

W sezonie 2006-07, Koeman pracował jako trener PSV, zostając następcą Guusa Hiddinka. Boeren zdominowali pierwszą połowę rozgrywek, zostawiając daleko w tyle najgroźniejszych konkurentów w postaci AZ i Ajaksu. Wtedy wydawało się, że kolejny już tytuł jest już tylko dopełnieniem formalności. Niemniej jednak w drugiej odsłonie rozgrywek, głównie z powodu kontuzji podstawowych zawodników jak Jefferson Farfán , Alex i Ibrahim Afellay, PSV wywalczyło tylko 19 na 39 możliwych punktów. Stratę zredukowały AZ i Ajaks i przed ostatnią kolejką trzy zespoły miały po 72 oczka na koncie. AZ mierzyło się z Excelsiorem, ale nie zdołało zwyciężyć. Ajax pokonał Willem II, ale nie na tyle wysoko, a PSV ostatecznie, na przekór wszystkim ograło Vitesse 1-5 i dopisało do swej historii kolejny tytuł.

31 października 2007 Koeman zgodził się zostać nowym trenerem Valencii po zwolnieniu z Quique Floresa. W Walencji zdobył Puchar Hiszpanii 2007-08, turniej, w którym triumfował wcześniej jako zawodnik Barcelony. Dla popularnych Nietoperzy było to pierwsze Copa del Rey od 1998/99. Cały następny okres pracy na Mestalla Koeman uznać może, lekko mówiąc, za rozczarowujący. Zespół niespodziewanie zaczął bronić się przed spadkiem, mając w pewnym momencie tylko dwa punkty przewagi nad strefą spadkową. Porażka 5-1 z Athletic Bilbao była gwoździem do trumny Koemana. 21 kwietnia 2008 roku został zwolniony. Miesiąc później wrócił do Holandii, obejmując stery nad AZ Alkmaar.

18 maja 2009 zastąpił Luisa van Gaala (trafił do Bayernu Monachium) który z AZ wygrał Eredivisie 2008-09. 5 grudnia 2009 Kalmary ogłosiły, że szkoleniowiec zupełnie zawiódł, kiedy przegrał siedem z szesnastu pierwszych meczów w lidze.

21 lipca 2011 r., Koeman mianowany został coachem Feyenoordu, podpisując roczny kontrakt. Holender przejął funkcję po Mario Beenie. Taki obrót sprawy sprawił, że Koeman stał się pierwszym człowiekiem w historii, który zarówno jako zawodnik i trener pracował w klubach z tak zwanej 'tradycyjnej wielkiej trójki' (AFC Ajax , PSV Eindhoven).

Imię i nazwisko: Jean-Paul van Gastel
Narodowość: Holender
Data urodzenia: 28.04.1972
Miejsce urodzenia: Breda
Funkcja: Asystent trenera

Jacobus Johannes Martinus Paulus ("Jean-Paul") van Gastel (ur. 28 kwietnia 1972 w Bredzie). Swą piłkarską karierę rozpoczął w 1990 roku w Willem II, gdzie grał 6 sezonów. W 1996 roku przeniósł się do Feyenoordu za dwa miliony guldenów. W Rotterdamie szybko wyrósł na czołową postać zespołu.

Po krótkim czasie został uznany za perfekcjonistę stałych fragmentów gry. W 1999 roku został mistrzem w raz z Portowcami. Latem tego samego roku, o usługi ubiegać się zaczęła AS Roma, która przedstawiła bogatą ofertę, jednak Feyenoord nie pozwolił na ten transfer. To zapoczątkowało tragiczny koniec jego kariery. Po roku Van Gastela rozpoczęły trapić ciągłe kontuzje, przez które nie wystąpił wtedy, aż w dwudziestu dwóch meczach.

W sezonach 2000/2001 i 2001/2002 kontuzje prawie w 100% uniemożliwiły mu grę. Chociaż był częścią Feyenoordu w 2002, kiedy klub triumfował w rozgrywkach Pucharu UEFA. Po sześciu sezonach w czerwono-białych barwach przeniósł się do Włoch i drugoligowej Ternany, gdzie miał małą nadzieję na odbudowanie się. Przygoda była jednak krótka. Ternana spadła, a po kilku tygodniach Jean-Paul został zakupiony przez De Graafschap i ponowie zawitał w Holandii.

Niemniej jednak i ta opcja nie wyszła mu na dobre. Barwy Farmerów reprezentował jedynie przez sezon i rozegrał tylko 13 meczów w których zaliczył 2 bramki. W swojej karierze zagrał łącznie 271 meczów w których zdobył 42 trafienia. Ponadto na swym koncie ma pięć występów i dwie bramki w reprezentacji Holandii. Po zakończeniu kariery Van Gastel był aktywny jako trener młodzieży w Feyenoordzie. Od sezonu 2011/2012 wraz z Giovanni van Bronckhorstem pełni rolę asystenta pierwszego szkoleniowca Portowców, Ronalda Koemana.

Imię i nazwisko: Giovanni van Bronckhorst
Narodowość: Holender
Data urodzenia: 05.02.1968
Miejsce urodzenia: Rotterdam
Funkcja: Asystent trenera

Van Bronckhorst urodził się w Rotterdamie. Dorastał w małym miasteczku na obrzeżach miasta, gdzie urodziła się również jego siostra Elvira, kiedy miał dziewięć lat. W świat piłki nożnej Giovanni wprowadzany został przez swego ojca. Gdy liczył dziewięć wiosen zasilił szeregi rotterdamskiego zespołu amatorskiego LMO. Niemniej jednak już rok później trafił do wielkiego Feyenoordu Rotterdam, w którym jak się okazuje, spędził w sumie ponad szesnaście lat.

Portowcy dysponują znakomitą szkółką, dlatego też raz po raz zaliczał kolejne szczeble wiekowe. W 1990 roku, w wieku 15 lat, klub zaoferował mu kontrakt zawodowy, który przyjął. Dwanaście miesięcy później triumfuje w młodzieżowej lidze z Portowcami, jednakże trudno było przebić się do pierwszego zespołu Feye. Z racji, że wówczas nie mógł na nic liczyć, wypożyczony został do RKC Waalwijk, dzięki czemu już w 1993 zadebiutował na boiskach Eredivisie.

Po powrocie udało mu się wywalczyć miejsce w składzie. Przełomowy jednak był tak na prawdę sezon 1995/96, grywając niemal w każdym meczu u boku takich nazwisk jak Regi Blinker czy Henrik Larsson. Gole i asysty w klubie spowodowały powołaniem do reprezentacji olimpijskiej w 1996 roku, chociaż nie zakwalifikował się do Igrzysk Olimpijskich 1996 w Atlancie.

Ostatecznie po raz pierwszy w narodowych barwach wystąpił w sierpniu 1996, kiedy Oranje dowodzeni przez Gussa Hiddinka mierzyli się na Amsterdam Arena z potężną Brazylią. Spotkanie zakończyło się remisem 2-2, a Van Bronckhorst wpisał na swe konto pełne dziewięćdziesiąt minut.

Był częścią drużyny Holandii na Mistrzostwa Świata 1998, ale na turnieju nie dostał szansy pokazania się. Tymczasem w Feyenoordzie nie działo się za dobrze, gdy Portowcy czwarty rok z rzędu nie mogli przełamach hegemonii PSV-Ajax. Poskutkowało to faktem, że zespół zaczęli opuszczać gracze jak Larsson. Także i sam Bronckhorst rozpoczął poszukiwania nowego klubu.

Zdecydował się dołączyć do Glasgow Rangers, gdzie trafił w 1998 za 5,5 mln funtów. Głównym powodem wyjazdu do Szkoci był trener Dick Advocaat pod którego skrzydłami pracował w narodowych drużynach U-16 i U-18. Choć drugim przekonującym powodem był wspomniany Larsson. Snajper wówczas zasilił szeregi odwiecznego rywala The Gers, Celticu. W Rangers Van Bronckhorst od początku stanowił stałą wartość.

Już w swoim pierwszym meczu zdobył bramkę, gdy ekipa z Glasgow mierzyła się w rozgrywkach o Puchar UEFA z Shelbourne. Podopieczni Advocaata prowadzili 3-0, a spotkanie ostatecznie zakończyło się wynikiem 5-3. W pierwszym roku na Ibrox w 35 z 36 meczów w lidze. Sezon ten zakończył z siedmioma trafieniami. W głowach fanów utkwiło szczególnie jedno.

Holender w derbowym pojedynku z Celticem popisał się przepięknym uderzeniem z rzutu wolnego, choć jego drużyna wysoko przegrała 5-1, wywalczyła mistrzostwo Szkocji. Warto zaznaczyć, że była to jedyna porażka Rangersów w sezonie. Miano najlepszej drużyny trafiło na Ibrox ponownie, ale tym razem był to niebywały popis, bowiem przewaga nad drugimi Celtami wyniosła aż dwadzieścia punktów!

Gdy regularnie rozpoczął występować w reprezentacji i jeszcze jednym sezonie w Rangers, van Bronckhorst przeniósł się latem 2001 do Arsenalu za 8 milionów funtów. W Szkocji zanotował w sumie 22 trafienia (13 w lidze, trzy w Pucharze Szkocji , jeden w Pucharze Ligi Szkockiej , trzy w Lidze Mistrzów i dwa w Pucharze UEFA). Giovanni trafił do Kanonierów jako następca Emmanuela Petita.

Jednak jego okres w Arsenalu nie był najlepszym w karierze, gdy już na samym początku nabawił się poważnej kontuzji więzadeł krzyżowych kolana. Gdy wrócił po kilku miesiącach, jego rola w klubie była już tylko minimalna. Konkurencja jednak była duża, bo w środku pola brylowali Vieira, Edu i na krótko przed jego wyjazdem do Barcelony, Gilberto Silva. W minimalistycznym stopniu przyczynił się do Mistrzostwa Anglii i Pucharu Anglii.

Podczas gry na Highbury zdobył ledwie dwie bramki - jedną z Leicester City w styczniu 2002 r. i jedną z Chelsea w styczniu 2003. W sezonie 2003-04 dostał okazję przeniesienia się do FC Barcelony. Początkowo na zasadzie wypożyczenia z możliwością definitywnego zakupu. Po zaadoptowaniu się do swojej nowej roli jako lewy obrońca, pomógł Barcy w podniesieniu się w drugiej połowie sezonu.

W maju 2004 ostatecznie staje się Blaugrana podpisując trzyletni kontrakt, a jego transfer wyniósł dwa miliony euro. Już na początku zdobył tytuł La Liga, zaliczając w rozgrywkach cztery gole. W latach 2005-06 Barcelona rozbiła europejski futbol, wygrywając Ligę Mistrzów. Defensor był ponadto jedynym graczem, który uczestniczył we wszystkich meczach tych elitarnych rozgrywek.

W Hiszpanii doczekał się także popularnego przydomku 'Gio', który pojawił się oczywiście na jego koszulce, w przeciwieństwie do 'Bronckhorst' z czasów w Arsenalu. 27 czerwca Duma Katalonii podaje, że 32-letni wówczas zawodnik zostaje zawodnikiem rotterdamskiego Feyenoordu, mimo trwającego jeszcze rok kontraktu na Camp Nou. Od momentu przystąpienia, van Bronckhorst stał się podstawowym członkiem zespołu z Eredivisie.

Na początku debiutanckiego sezonu w Rotterdamie, trener Bert van Marwijk mianuje go kapitanem zespołu. Od tamtego czasu dumnie kierował Portowcami. W 2008 roku z Feye triumfuje w krajowym pucharze, a dwa lata później Portowcy znów witają w finale, lecz tym razem w dwu meczu musieli uznać wyższość Ajaxu. Podobną funkcję sprawował w reprezentacji Holandii, z którą doszedł do finału Mistrzostw Świata w 2010 roku. Nieco wcześniej Gio ogłosił, że po zawodach kończy piłkarską karierę.

Na mundialu nie dał o sobie zapomnieć, gdy w półfinałowym meczu z Urugwajem otworzył wynik spotkania popisując się niebywałym uderzeniem z dużej odległości, a Oranje ostatecznie wygrali 3-2, bramka Holendra powszechnie uważana była za najpiękniejsze trafienie turnieju. W wielkim finale Holandia musiał uznać wyższość Hiszpanii, przegrywając 0-1 po golu Andresa Iniesty dopiero w 116 minucie. Mimo wszystko był to niebywały sukces Pomarańczowych. Van Bronckhorst łącznie w barwach narodowych wystąpił 105 razy i 6 razy wpisał się na listę strzelców.

Występ w Afryce nie był jednak ostatnim, bowiem dopiero przed startem obecnego sezonu nastąpiło oficjalne pożegnanie, podczas meczu z Realem Mallorca. Popularny w świecie Gio spędził na boisku pierwsze czterdzieści pięć minut po czym zszedł i w taki sposób zamknął rozdział w swym życiu jako piłkarz. Obecnie Holender pracuje z młodzieżą Feyenoordu i szlifuje umiejętności trenerskie. Na sezon 2011-2012 wyznaczony został wraz z Jean-Paul van Gastelem na asystenta Ronalda Koemana.

Imię i nazwisko: Patrick Lodewijks
Narodowość: Holender
Data urodzenia: 21.02.1967
Miejsce urodzenia: Eindhoven
Funkcja: Trener bramkarzy

Patrick urodził i wychował się w Eindhoven. W tym mieście nasz obecny trener bramkarzy rozpoczął aktywną karierę piłkarską. Z roku na rok przechodził kolejne szczeble młodzieżowe w PSV, aż w sezonie 1987/1988 trafił do pierwszej drużyny. Wówczas Boeren wywalczyli jedno z najcenniejszych trofeów w historii, triumfując w Pucharze Europy (obecna Liga Mistrzów). Nie miał jednak większych szans na wygryzienie ze składu Hansa van Breukelena.

Dlatego też już w 1990 roku przeniósł się do FC Groningen, gdzie dziewięć lat z rzędu pełnił rolę pierwszego golkipera. W 1998 roku ponownie wrócił do rodzinnego miasta jako drugi bramkarz, tym razem za Ronalda Waterreusa. Po kolejnych latach nieregularnej gry, golkiper trafia do Feyenoordu (2002/2003).

Gdy omijały go urazy, prezentował bardzo dobrą dyspozycję między słupkami, notuje miejsce w wstępnej selekcji reprezentacji Holandii na Mistrzostwa Świata 2006. Ostatecznie nie pojechał na niemiecki mundial i niedługo później zakończył karierę. Od 1 lipca 2007 pełni rolę osoby odpowiedzialnej za bramkarzy w Feyenoordzie. Zastąpił on na tym miejscu Pima Doesburga i pozostał na niej do dnia dzisiejszego.

Pozostali:
Bjorn Rekelhof: Uwarunkowanie i odnowienie ważności kontraktu trenera
André Hoekstra: Trener rezerw (Jong Feyenoord/Excelsior)
Bas van Noortwijk: Sekretarz zespołu

[Opracował: Damian Maszycki]