Od początku 2027 roku zaczną obowiązywać zmienione przepisy transferowe FIFA, które mogą mieć istotne znaczenie dla Feyenoordu, szczególnie w kontekście polityki dotyczącej młodych zawodników. Reforma została zatwierdzona 10 czerwca 2026 roku przez Biuro Rady FIFA i wejdzie w życie 1 stycznia 2027 roku. Zmiany są między innymi następstwem wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 4 października 2024 roku w sprawie Lassany Diarry. Francuz po konflikcie z Lokomotiwem Moskwa miał problemy ze znalezieniem nowego klubu, ponieważ potencjalny pracodawca musiał liczyć się z poważnymi konsekwencjami finansowymi i sportowymi wynikającymi z przepisów FIFA. W trakcie trwania sporu kontraktowego możliwe było również zablokowanie jego międzynarodowego certyfikatu transferowego. Europejski Trybunał Sprawiedliwości uznał, że takie ograniczenia dla zawodników i klubów są sprzeczne z prawem Unii Europejskiej. W efekcie konieczne stało się dostosowanie regulacji, tak aby zachować równowagę pomiędzy ochroną kontraktów a prawem zawodników do zmiany pracodawcy.

Dla Feyenoordu jedną z najważniejszych zmian będzie możliwość podpisywania z zawodnikami poniżej 18. roku życia kontraktów nawet na pięć lat, ale pod określonymi warunkami. Nie będzie można zaoferować takiej umowy każdemu niepełnoletniemu zawodnikowi od razu po jego przyjściu do klubu. Przed podpisaniem kontraktu piłkarz musi być nieprzerwanie zarejestrowany w Feyenoordzie przez co najmniej 20 miesięcy lub przez dwa kolejne okresy rozgrywkowe. Obowiązuje krótszy z tych terminów. Regulacja będzie więc szczególnie istotna dla zawodników, którzy już od dłuższego czasu występują na Varkenoord. Z możliwości tej będą mogli skorzystać również młodzi piłkarze pozyskani wcześniej z innych klubów, jeśli spełnią wymagany okres rejestracji. Obecny układ zbiorowy dla zawodowych piłkarzy na lata 2023–2027 nie zawiera osobnego zakazu podpisywania pięcioletnich umów z niepełnoletnimi, jednak obecne przepisy KNVB ograniczają długość takich kontraktów do trzech lat. Ta regulacja będzie musiała zostać zmieniona, zanim Feyenoord będzie mógł wykorzystać nowe możliwości. Zgodnie z przepisami FIFA jeden klub będzie mógł zawrzeć w jednym sezonie maksymalnie pięć nowych kontraktów z niepełnoletnimi zawodnikami na okres dłuższy niż trzy lata. Feyenoord będzie więc musiał zdecydować, którym talentom zaoferować takie umowy. Znaczenie będą miały nie tylko ich możliwości rozwoju i perspektywy awansu do pierwszego zespołu, ale również dodatkowe zobowiązania finansowe. W czwartym roku kontraktu stałe wynagrodzenie musi bowiem wzrosnąć o co najmniej 10 procent. Jeżeli zawodnik w trzecim roku umowy rozegra co najmniej połowę w minimum dziesięciu oficjalnych spotkaniach pierwszego zespołu, wynagrodzenie wzrośnie dodatkowo o 20 procent. W piątym roku obowiązkowa będzie natomiast podwyżka o 20 procent, jeśli w czwartym roku piłkarz spełni ten sam warunek dotyczący liczby występów. Ta ostatnia podwyżka nie będzie więc automatyczna dla każdego zawodnika.

Dłuższe kontrakty mogą pomóc Feyenoordowi zabezpieczyć się przed sytuacją, w której młody zawodnik po przebiciu się do pierwszego zespołu szybko wypełni umowę i odejdzie bez kwoty transferowej. Większa liczba lat pozostałych do końca kontraktu może również poprawić pozycję klubu podczas negocjacji. Z drugiej strony oznacza to dłuższe zobowiązanie do wypłacania wynagrodzenia, a sam zawodnik musi zgodzić się na podpisanie takiej umowy. Nowe przepisy mogą mieć także wpływ na rynek transferowy, ponieważ dokładnie takie same możliwości otrzymają inne kluby. Będą one mogły dłużej zatrzymywać swoich młodych zawodników i oczekiwać wyższych kwot przy ich sprzedaży. W konsekwencji transfery podobne do tego, którego przykładem był Leo Sauer, mogą stać się trudniejsze lub droższe. Słowak trafił do Feyenoordu z innego klubu i następnie rozwijał się w Rotterdamie. Jednocześnie zawodnik pozyskany z innego zespołu może później również zostać objęty możliwością podpisania dłuższego kontraktu w Feyenoordzie, jeśli przed ukończeniem 18. roku życia spełni wymagany warunek dotyczący okresu rejestracji. Oznacza to, że wyjątek odnosi się do klubu, w którym zawodnik pozostawał zarejestrowany przez wymagany czas, nawet jeśli do jego akademii trafił dopiero na późniejszym etapie szkolenia.

Od 2027 roku wydłużony zostanie również tak zwany okres ochronny kontraktu zawodnika. W przypadku piłkarzy poniżej 23. roku życia będzie on wynosił cztery lata lub cztery sezony, podczas gdy obecnie są to trzy lata lub trzy sezony. W przypadku zawodników w wieku 23–27 lat okres pozostanie na poziomie trzech lat lub trzech sezonów, dla piłkarzy w wieku 28–31 lat nadal będą to dwa lata lub dwa sezony, natomiast dla zawodników mających co najmniej 32 lata okres ochronny zostanie skrócony z dwóch lat do jednego roku. Decydujący będzie wiek zawodnika w momencie podpisania umowy. Jeżeli przedłużenie kontraktu wydłuży jego obowiązywanie, okres ochronny rozpoczyna się ponownie. Zawodnik, który w tym czasie bez uzasadnionej przyczyny zerwie umowę, może zostać zawieszony na cztery miesiące, a w przypadku okoliczności obciążających nawet na sześć miesięcy. Klub, który nakłoni zawodnika do zerwania kontraktu, może otrzymać zakaz rejestracji nowych piłkarzy przez dwa pełne, następujące po sobie okna transferowe oraz zostać solidarnie zobowiązany do pokrycia odszkodowania. Nie dotyczy to automatycznie każdego klubu, który później podpisze kontrakt z takim zawodnikiem. Regulacja chroni więc również Feyenoord, jeśli inny klub próbowałby doprowadzić do zerwania umowy przez jednego z jego zawodników. Jednocześnie Rotterdamczycy będą musieli zachować ostrożność przy pozyskiwaniu piłkarzy związanych kontraktami z innymi klubami. Także poza okresem ochronnym kontrakt pozostaje wiążący, a jego nieuzasadnione rozwiązanie może prowadzić do obowiązku wypłaty odszkodowania. Nadal możliwe pozostają jednak transfery uzgodnione wspólnie przez zawodnika i zainteresowane kluby.

Nowe regulacje pozwolą również na wcześniejsze określenie warunków odejścia zawodnika i finansowych konsekwencji zerwania kontraktu. Klauzula odejścia może wskazywać, na jakich zasadach piłkarz będzie mógł opuścić klub, natomiast klauzula odszkodowawcza może określać kwotę należną w przypadku nieuzasadnionego rozwiązania umowy. Umieszczanie takich zapisów w kontraktach nie będzie jednak obowiązkowe. FIFA przewiduje również rozwiązanie dotyczące udziału zawodników w kwocie transferowej. Piłkarze, których stałe roczne wynagrodzenie brutto w klubie sprzedającym wynosi mniej niż 150 tysięcy euro, mają przy definitywnym transferze międzynarodowym otrzymywać co do zasady pięć procent stałej kwoty transferowej faktycznie otrzymanej przez klub. Pod uwagę będzie brane wynagrodzenie zawodnika w sezonie, w którym dochodzi do transferu. Regulacja dotyczy kontraktów zawieranych od 1 stycznia 2027 roku.

FIFA analizuje również możliwość wprowadzenia obowiązku wystawiania przez kluby co najmniej jednego zawodnika poniżej 20. lub 21. roku życia wyszkolonego we własnej akademii. Celem jest zwiększenie liczby młodych piłkarzy trafiających do pierwszych zespołów. Po konsultacjach w 2027 roku propozycja ma zostać przedstawiona Radzie FIFA, dlatego na razie nie wiadomo jeszcze, jak dokładnie będzie wyglądała definicja zawodnika wyszkolonego w klubie, jakie będą wyjątki ani kiedy regulacja mogłaby wejść w życie. UEFA posiada już przepisy dotyczące zawodników wyszkolonych lokalnie, ale dotyczą one listy zgłaszanej do rozgrywek. Na liczącej maksymalnie 25 zawodników liście A osiem miejsc jest przeznaczonych dla piłkarzy wyszkolonych lokalnie, przy czym maksymalnie czterech może być zawodnikami szkolonymi w innych klubach należących do tego samego związku krajowego. Aby w pełni wykorzystać te osiem miejsc, klub musi mieć więc co najmniej czterech zawodników wyszkolonych we własnych strukturach. UEFA nie nakazuje jednak trenerowi wystawiania tych piłkarzy w meczach. Ewentualny obowiązek dotyczący ich występów na boisku bezpośrednio wpływałby natomiast na decyzje szkoleniowca. W przypadku Feyenoordu jego znaczenie będzie można ocenić dopiero po przedstawieniu ostatecznych warunków.

Na sytuację klubu wpływ mają również przepisy dotyczące zawodników spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii. EOG obejmuje 27 państw Unii Europejskiej oraz Islandię, Norwegię i Liechtenstein. Holenderskie przepisy dotyczące pozwoleń na pracę są niezależne od nowych regulacji FIFA. W przypadku zawodników mających co najmniej 21 lat, którzy korzystają ze specjalnej procedury dla profesjonalnych piłkarzy, minimalne wynagrodzenie wynosi 150 procent średniej pensji w Eredivisie z poprzedniego sezonu, wraz z premiami. Dla zawodników w wieku 18, 19 oraz – od 2025 roku – 20 lat obowiązuje wyjątek, zgodnie z którym muszą oni zarabiać co najmniej 75 procent średniego wynagrodzenia. Średnia pensja w Eredivisie, na podstawie której ustalono normy na sezon 2026/27, wynosi około 420 tysięcy euro rocznie. Oznacza to, że zawodnik od 21. roku życia musi zarabiać około 630 tysięcy euro, natomiast w przypadku piłkarzy w wieku 18–20 lat jest to około 315 tysięcy euro. Wartości te są ustalane każdego roku. Oprócz wymogów finansowych zawodnicy objęci przepisami dotyczącymi piłkarzy spoza UE muszą spełnić również kryteria sportowe. Powinni wykazać odpowiedni poziom, między innymi poprzez regularną grę w lidze co najmniej tak silnej jak Eredivisie albo wcześniejsze powołania do reprezentacji narodowej. Bez wystarczających dowodów potwierdzających poziom sportowy uzyskanie pozwolenia na pracę może być niemożliwe.

Dla Feyenoordu przepisy te mają szczególne znaczenie po Brexicie, ponieważ Wielka Brytania nie należy już do Unii Europejskiej ani Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Angielscy zawodnicy potrzebują więc odpowiednich pozwoleń, chyba że posiadają na przykład drugi paszport lub odpowiednie prawa pobytowe. Reiss Nelson potrzebował pozwolenia na pracę i otrzymał je w ubiegłym miesiącu. Jordan Bos ma natomiast holenderski paszport, dlatego nie jest objęty tymi regulacjami. To samo dotyczy Anisa Hadja Moussy, który oprócz algierskiego paszportu posiada również obywatelstwo francuskie. W obecnej kadrze Feyenoordu przepisy dotyczą natomiast Stéphano Carrillo, Gaoussou Diarry, Oussamy Targhalline i Tsuyoshiego Watanabe. Carrillo 7 marca 2027 roku skończy 21 lat. Jeżeli po tym terminie będzie potrzebował nowego pozwolenia na pracę, będzie musiał spełnić wyższy wymóg dotyczący wynagrodzenia, który w obecnym sezonie wynosi około 630 tysięcy euro. Ostrożność będzie potrzebna również przy wypożyczaniu zawodników spoza UE. Jeżeli taki piłkarz zostanie wypożyczony, a następnie wróci do Rotterdamu, trzeba będzie sprawdzić, czy konieczne jest nowe pozwolenie na pracę. Jeśli zawodnik będzie miał wtedy co najmniej 21 lat, Feyenoord będzie musiał wypłacać pełne wynagrodzenie wymagane w ramach przepisów dotyczących piłkarzy spoza UE, nawet jeśli pierwotny trzyletni kontrakt nadal będzie obowiązywał.

Nowe regulacje FIFA mogą zatem pomóc Feyenoordowi dłużej zabezpieczać zawodników wychowanych na Varkenoord i zwiększać finansowe korzyści z własnej akademii. Jednocześnie identyczne możliwości otrzymają inne kluby, które będą mogły dłużej zatrzymywać swoich młodych piłkarzy i oczekiwać wyższych kwot przy ich sprzedaży. Reforma przynosi więc Feyenoordowi dodatkowe możliwości, ale także nowe zobowiązania finansowe i konieczność dokładniejszego planowania kontraktów. Jej rzeczywisty wpływ na sytuację klubu będzie można ocenić dopiero po wejściu nowych przepisów w życie.