Już niespełna za miesiąc, wyjazdowym meczem ze Zwolle, Feyenoord rozpocznie swój piętnasty sezon, w którym będzie próbował zdobyć pierwsze, od 1999 roku, mistrzostwo Holandii. Z tej okazji sprawdzamy jak potoczyły się losy członków mistrzowskiej ekipy. Dla których piłkarzy gra w Feyenoordzie była początkiem wielkiej kariery, a dla których mistrzostwo Holandii z 1999 roku, było największym sportowym osiągnięciem? Tego dowiecie się z pierwszej części naszego raportu. Kolejna w przyszłym tygodniu.

Patrick Allotey  (obrońca)

Feyenoord wypatrzył, urodzonego w Ghanie, obrońcę podczas, zwycięskich dla niego, Mistrzostw Świata U17 rozgrywanych w Ekwadorze w 1995 roku. Allotey wyróżniał się niesamowitym ciągiem na bramkę, dzięki czemu lewonożny piłkarz, był obok Awudu Issakiego, Stephena Appiaha i Emanuela Bentila, jednym z najlepszych młodych, ghańskich piłkarzy tamtego okresu. W czerwono-białej koszulce rozegrał jednak zaledwie pięć oficjalnych spotkań, w międzyczasie reprezentował również barwy Excelsioru Rotterdam, do którego był wypożyczony. Obrońca stał się jednak częścią historii rotterdamskiego klubu, głównie jednak ze względu na wydarzenia pozasportowe. Allotey, wraz z Aurelio Vidmarem i Christianem Ghyanem, był zamieszany w tzw. aferę FIOD. W 1998 roku, holenderski wywiad skarbowy (FIOD) przeprowadził śledztwo, związane z możliwymi oszustwami podatkowymi powiązanymi z transferami Alloteya, Vidmara i Ghyana. Głównym podejrzanym w aferze był Jorien van den Herik – ówczesny prezes Feyenoordu.  Ostatecznie w 2006 roku Feyenoord i Van den Herika oczyszczono z wszelkich zarzutów. Allotey swoją karierę zawodniczą zakończył w 2000 roku z powodu hipoglikemii, która ostatecznie była przyczyną jego śmierci w 2007 roku. Ghańczyk zmarł 27 czerwca w swoim rodzinnym mieście – Accrze. Tego dnia narzekał on na silne bóle głowy, gdy stracił przytomność jego znajomi zawieźli go do szpitala, lekarzom nie udało się jednak uratować życia byłego piłkarza.

Paul Bosvelt (pomocnik)

Urodzony w 1970 roku, Bosvelt swoją karierę rozpoczynał w amatorskim SC Doesburg. Jego pierwszym profesjonalny klubem było Go Ahead Eagles, z którego w 1994 roku trafił do FC Twente. W barwach „Tukkers” rozegrał trzy sezony i na zasadzie wolnego transferu trafił do Feyenoordu, gdzie szybko stał się jednym z najważniejszych zawodników. W Feyenoordzie spędził sześć sezonów, w tym czasie wygrał mistrzostwo Holandii w 1999 roku, oraz Puchar UEFA w 2002 roku. Po tym sukcesie trafił do Manchesteru City. W Angli grał przez dwa lata, po czym wrócił do Holandii, by w barwach SC Heerenveen zakończyć karierę w 2007 roku.  W reprezentacji Bosvelt rozegrał 24 mecze. W 2009 roku rozpoczął karierę trenerską, jako asystent szkoleniowca Go Ahead Eagles. Od 2012 roku Bosvelt pracuje w młodzieżowej akademii FC Twente, gdzie jest asystentem trenera zespołu A1 – Franka Tempelmana.

Rene Bot (obrońca)

Rene Bot dołączył do Feyenoordu w sezonie 1997/1998, w którym rozegrał pięć spotkań. W kolejnych, mistrzowskich, rozgrywkach na boisku pojawił się zaledwie jednokrotnie i  jeszcze w tym samym roku odszedł do De Graafschap, w którym do 2005 roku rozegrał 171 spotkań. Po rozstaniu z „Super Farmerami” Bot brał udział w testach w Aberdeen i Plymouth Argyle, by ostatecznie wylądować Cork City. Z powodu licznych kontuzji zakończył karierę 14 kwietnia 2011 roku.

Ellery Cairo (skrzydłowy)

Holender był uznawany za jeden z największych talentów Feyenoordu w połowie lat 90-tych. W pierwszym zespole zadebiutował zaledwie w wieku 16 lat, w meczu przeciwko PSV w sezonie 1994/1995. W kolejnych dwóch sezonach nie udało mu się jednak przebić na stałe do pierwszej kadry „Portowców” i w 1997 został wypożyczony do drugoligowego Excelsioru. W przerwie zimowej sezonu 1998/1999 powrócił do Feyenoordu. Dwa sezony i 29 meczów później piłkarz trafił do FC Twente, gdzie rozegrał trzy sezony na wysokim poziomie. Zaowocowało to zainteresowanie ze strony klubów zagranicznych. W 2004 roku Cairo opuścił Twente i przeniósł się do występującego w Bundeslidze Freiburga, jego przygoda z niemieckim klubem zakończyła się niepowodzeniem. W 2005 roku Holender postanowił zamienić Freiburg na Berlin, w barwach „Starej Damy” Cairo zanotował świetny początek, dzięki czemu w listopadzie 2005 roku otrzymał, pierwsze i ostanie, powołanie do reprezentacji na mecz z Włochami. Piłkarz nie pojawił się jednak na boisku i z ławki rezerwowych obserwował porażkę swoich kolegów z Włochami 3-1. W 2007 roku Cairo trafił do Coventry City. Pobyt na Ricoh Arena był jednak dla niego wielkim rozczarowaniem, zakończonym rozegraniem zaledwie siedmiu spotkań. W 2008 roku podpisał dwuletni kontakt z NAC Breda, w którego barwach, głównie jako rezerwowy, rozegrał prawie pięćdziesiąt meczów. NAC postanowił nie przedłużyć jego wygasającego kontraktu i w sierpniu 2010 roku, Cairo został zawodnikiem Heraclesa Almelo. W 2011 roku podpisał kontrakt AGOVV, by po sezonie przenieść się do amatorskiego klubu DETO.

Julio Ricardo Cruz (napastnik)

Argentyńczyk trafił do Feyenoordu w 1997 roku, w barwach którego rozegrał 86 spotkań, strzelając w nich 45 bramek. W 2000 roku przeniósł się do Bolognii, w której to mimo niskiej skuteczności, był uznawany za wartościowego zawodnika, głównie ze względu na świetne przetrzymywanie i rozgrywanie piłki. W 2003 roku Cruz podpisał kontrakt z Interem Mediolan. W koszulce „Nerazzurri” Argentyńczyk grywał zazwyczaj jako dżoker. W swoich dwóch pierwszych sezonach w Mediolanie strzelił 12 bramek. Sezon 2005/2006 był jego najlepszym w barwach włoskiego giganta. Dzięki strzeleniu 21 bramek, został on najlepszym strzelcem Interu. Cruz opuścił Inter latem 2009 roku, jego nowym klubem zostało Lazio Rzym, z którym napastnik podpisał dwuletni kontrakt. Po zakończeniu sezonu 2009/2010 Lazio i Cruz postanowili rozwiązać kontrakt za porozumieniem stron, z powodu długotrwałej kontuzji piłkarza, która ostatecznie doprowadziła do zakończenia jego kariery. Julio Ricardo Cruz rozegrał 21 meczów w barwach reprezentacji Argentyny, był uczestnikiem Mistrzostw Świata w 2006 roku.

René van Dieren (pomocnik)

Wychowanek Feyenoordu zadebiutował w pierwszym zespole “Portowców” w sezonie 1998/1999, nie udało mu się jednak na stałe przebić do pierwszej kadry klubu z Rotterdamu  i w 2001 roku przeniósł się do Fortuny Sittard, z którą spadł z Eredivisie. W 2002 roku został piłkarzem Excelsioru Rotterdam, z którym to, w 2006 roku, wywalczył awans do holenderskiej ekstraklasy. Z powodu embolii płuc musiał opuścić część sezonu 2006/2007. Do pełni dyspozycji powrócił dopiero w sezonie 2008/2009. Kolejnymi punktami w jego karierze było NAC Breda, AGOVV i Sparta Rotterdam. Od 2011 roku jest zawodnikiem, występującego w Topklasse, FC Lienden.

Jerzy Dudek (bramkarz)

Przebieg kariery Jerzego Dudka, zna chyba każdy polski kibic, dla formalności dodajmy więc, że Dudek został piłkarzem Feyenoordu w 1996 roku, w wieku 23 lat. 139 spotkań w barwach Feyenoordu i tytuł najlepszego bramkarza i piłkarza ligi holenderskiej, były początkiem wielkich osiągnięć  Polaka, zwycięzcy Ligi Mistrzów w barwach Liverpoolu, piłkarza Realu Madryt i wybitnego reprezentanta Polski.

Jean-Paul van Gastel (pomocnik)

Kapitan mistrzowskiego zespołu swoją karierę rozpoczynał w Willem II, po sześciu rozegranych sezonach opuścił Tillburg I przeniósł się do Feyenoordu, za dwa miliony 2 miliony guldenów. W Rotterdamie, wraz z Paulem Bosveltem stworzył duet pomocników i szybko zyskał miano specjalisty od rzutów wolnych. Po wywalczeniu mistrzostwa, piłkarzem zainteresowała się AS Roma, która zaoferowała duże pieniądze, zarówno Feyenoordowi, jak i samemu zawodnikowi, jednak klub z Rotterdamu nie chciał słyszeć o odejściu swojego kapitana i ostatecznie do transakcji nie doszło. Niestety był to początek końca kariery van Gastela, który w następstwie licznych kontuzji, w kolejnym sezonie zagrał zaledwie 22 razy. Po sześciu sezonach w Feyenoordzie, van Gastel opuścił w końcu Rotterdam i przeniósł się do, występującej w Serie B, Ternany.  Włoska przygoda van Gastela okazała się jednak nieudana, jego zespół spadł do trzeciej ligi, a sam pomocnik po rozwiązaniu kontraktu postanowił wrócić do Holandii i podpisał kontrakt z De Graafschap. Jego pobyt w zespole z Doetinchem również nie należał do udanych, piłkarz pojawił się na boisku zaledwie 13-krotnie, dwukrotnie pokonując, przy tym, bramkarzy rywali. Łącznie Jean-Paul van Gastel rozegrał 271 meczów, strzelił w nich 42 gole, ponadto 5-krotnie zakładał koszulkę reprezentacji Holandii, dla kadry narodowej udało mu się strzelić dwa gole. Po zakończeniu zawodowej kariery van Gastel szkolił młodzież w akademii Feyenoordu, grywając przy tym w amatorskich klubach. W 2007 roku zastąpił Henka Fraesera na stanowisku trenera zespołu A1. Od sezonu 2011/2012, wraz z Giovannim van Bronckhortstem, jest asystentem Ronalda Koemana.

Ulrich van Gobbel (obrońca)

Urodzony w Surinamie piłkarz, zawodnikiem Feyenoordu został w sezonie 1989/1990. W Rotterdamie spędził większość swojej kariery, w czerwono-białej koszulce zdobył: Puchar UEFA, cztery krajowe puchary, dwa mistrzostwa Holandii, superpuchar Holandii, wraz z Feyenoordem dotarł również do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharu. W sezonie 1995/1996 odszedł z  Feyenoordu i przeniósł się do Galatasarayu,  po roku opuścił Turcję i przeniósł się do Suthampton. W sezonie 1997/1998 wrócił do Feyenoordu, w którym to zakończył karierę w 2002 roku. Van Gobbel znany był ze swojej wielkiej szybkości, był jednym z najważniejszych zawodników w mistrzowskich zespołach z 1993 i 1999 roku. Po zakończeniu kariery miał liczne problemy pozasportowe. Od 2009 roku jest trenerem młodzieży w klubie VV Alexandria ’66.

Patricio Graff (obrońca)

Argentyński obrońca był zawodnikiem Feyenoordu w latach 1996-1999, w barwach Rotterdamskiego klubu rozegrał 44 mecze, w których strzelił 1 bramkę. Większość swojej kariery Graff spędził w Hiszpanii, gdzie doświadczył trzech relegacji (dwie z Rayo, jedną z Numancią). Karierę zakończył w 2010 roku w argentyńskim klubie - Gimnasia La Plata. Łącznie w całej swojej karierze rozegrał prawie 300 oficjalnych spotkań, z czego 94 w hiszpańskiej La Lidze.

Christian Gyan (obrońca)

Gyan związał się z Feyenoordem w 1996 roku, jednak już w trakcie swojego pierwszego sezonu, został wypożyczony do Excelsioru. Po kilku miesiącach Feyenoord sprowadził z powrotem swojego obrońca, który jeszcze w tych samych rozgrywkach zadebiutował w czerwono-białym trykocie. Ostatecznie Gyan pozostał w Feyenoordzie na kolejne osiem sezonów, zazwyczaj pełniąc rolę rezerwowego. Ghańczyk wystąpił w zwycięskim finale Pucharu UEFA w 2002 roku, na swoim koncie Gyan ma również mistrzostwo i superpuchar Holandii. Jeden z ulubieńców kibiców „Portowców” rozegrał w reprezentacji 23 mecze, w sezonie 2006/2007 ponownie został piłkarzem Excelsioru, rok później trafił do fińskiego klubu Turun Palloseura. W styczniu 2009 roku trafił do walijskiego Wrexham, w lutym 2010 roku podpisał kontrakt RoPS Rovaniemi, z powodu kontuzji kolana, w lipcu tego samego roku, fiński klub nie przedłużył z nim kontraktu. Jego następnym klubem został Leonidas Rotterdam.

Ferry de Haan (obrońca)

De Haan swoją karierę zaczynał w amatorskim, rotterdamskim klubie Transvalia. Swój profesjonalny debiut zaliczył w 1996 roku w barwach Excelsioru. Po dwóch sezonach trafił do Feyenoordu, jako piłkarz „Portowców” wygrał mistrzostwo i superpuchar Holandii, oraz Puchar UEFA w 2002 roku. Po zakończeniu sezonu 2001/2002 de Haan powrócił do Excelsioru, w którym grał do połowy sezonu 2006/2007 i w którym to, z powodu kontuzji kolana, zakończył karierę.

Obserwuj autora na Twitterze