Przyszłość De Kuip pozostaje jedną z najważniejszych kwestii dotyczących dalszego rozwoju Feyenoordu. Zanim rotterdamski klub podejmie decyzję o ewentualnej modernizacji lub budowie nowego obiektu, musi ustalić, jak długo obecna konstrukcja stadionu będzie mogła jeszcze służyć. Jak podkreśla dziennikarz Rijnmond, Dennis van Eersel, właśnie ta kwestia jest obecnie najważniejsza dla dyrektora generalnego Roberta Eenhoorna. Tymczasem zewnętrzne podmioty już przygotowują różne koncepcje dotyczące przyszłości stadionu.

Van Eersel poruszył ten temat w programie FC Rijnmond, zwracając uwagę, że Feyenoord musi najpierw przeprowadzić odpowiednie analizy techniczne. Dopiero na ich podstawie będzie można określić, jakie rozwiązanie ma największy sens w dłuższej perspektywie. – Robert Eenhoorn powiedział niedawno, że coś naprawdę musi się wydarzyć. Wiemy o tym już od wielu lat. Wiele planów upadło. Pierwszym krokiem ze strony Feyenoordu jest zbadanie, jak długo De Kuip może jeszcze funkcjonować, zanim w ogóle zaczniemy rozmawiać o nowych koncepcjach. Czy zdecydujemy się na przebudowę? Jeśli tak, to na niewielką czy szeroko zakrojoną modernizację? A może jednak na budowę nowego stadionu? – wyjaśnił dziennikarz.

W ostatnim czasie pojawiły się jednak nowe propozycje dotyczące przyszłości obiektu. Jak ujawnił Van Eersel, nad kolejnym projektem pracuje podmiot, który wcześniej uczestniczył również w przygotowaniach do realizacji koncepcji Feyenoord City. Rozważanych jest kilka wariantów, w tym budowa zupełnie nowego stadionu w miejscu obecnego De Kuip. Nie oznacza to jednak, że władze klubu opowiedziały się za którymkolwiek z rozwiązań. – W czwartek poinformowaliśmy, że firma zaangażowana wcześniej w Feyenoord City przygotowała nowy plan. Obejmuje on kilka wariantów, w tym budowę nowego stadionu w miejscu De Kuip. Feyenoord nie podjął jednak żadnej decyzji, ponieważ najpierw chce wiedzieć, jak długo stalowa konstrukcja obecnego obiektu może jeszcze wytrzymać. To najważniejsza kwestia. Dopiero wtedy będzie można opracować długoterminową strategię. Niezależnie od wybranego rozwiązania, ponownie będzie to wieloletni projekt – zaznaczył.

Jednym z zagadnień, które mogą mieć wpływ na przyszłość stadionu, jest ewentualne objęcie De Kuip ochroną konserwatorską. Zdaniem Van Eersela nie musi to jednak całkowicie blokować możliwości przeprowadzenia inwestycji. Ochrona mogłaby dotyczyć jedynie wybranych elementów obiektu, a nie całego stadionu. – Zawsze można znaleźć sposób, żeby to obejść. Niektóre części można zachować, ponieważ nie cały De Kuip jest zabytkiem. Ochrona dotyczy konkretnych elementów. W planie Feyenoord City miały powstać tutaj mieszkania, a wtedy z De Kuip, jaki znamy dzisiaj, nie pozostałoby już nic. Istnieją więc sposoby, aby sobie z tym poradzić – stwierdził dziennikarz.

Możliwa jest również budowa nowego stadionu na obecnym terenie De Kuip bez konieczności całkowitego przenoszenia Feyenoordu na inny obiekt. Van Eersel wskazał, że podobne rozwiązania stosowały już inne kluby. W takim scenariuszu nowa konstrukcja powstawałaby etapami, co pozwoliłoby drużynie możliwie długo rozgrywać mecze na dotychczasowym stadionie. – Także w tym przypadku istnieją odpowiednie rozwiązania. Inne kluby również sobie z tym poradziły. Można najpierw wybudować część nowego stadionu obok obecnego obiektu, a następnie, gdy nadejdzie etap rozbiórki, zamknąć pozostałą część nową konstrukcją. Dzięki temu można grać na stadionie tak długo, jak to możliwe. Związki piłkarskie często udzielają specjalnych zgód, na przykład na przeprowadzenie prac latem i rozegranie pierwszych spotkań nowego sezonu na wyjazdach. Istnieją rozwiązania – wyjaśnił.

Dziennikarz podkreślił jednak, że na tym etapie są to jedynie koncepcje przygotowywane przez zewnętrzne podmioty. Feyenoord nie rozpoczął jeszcze własnych prac nad wyborem konkretnego wariantu. – To wszystko pozostaje na razie melodią przyszłości. Co bardzo ważne, sam Feyenoord jeszcze się tym nie zajmuje. To naprawdę zewnętrzne strony pracują nad propozycjami dotyczącymi budowy nowego stadionu i modernizacji obecnego – podsumował Van Eersel.