Napastnik, napastnik, napastnik, wiecie, że po triumfie reprezentacji Hiszpanii na Euro 2012, część fachowców zaczęła obwieszczać już początek końca istnienia wyspecjalizowanych goleadorów takich jak np. Mario Gomez, póki jednak ewolucja taktyk piłkarskich nie postawiła kolejnego kroku do następnej fazy defensywnego zarzygania futbolu i większość drużyn nie stosuje ustawienia genialnej „La Furia Roja”  (to ironia jakby co, nie bijcie ;)  ). Jedną z takich drużyn jest Feyenoord (chociaż patrząc na „barcelońskie korzenie” Koeamana, soon? ) i co oczywiste potrzebuje swojego strzelca wyborowego, w poprzednim wicemistrzowskim sezonie, strzelaniem parał się pewien blondyn ze Szwecji, Dolph Lundgren, znaczy się John Guidetti, wraz z zakończeniem sezonu musiał jednak powrócić do Manchesteru, co rozpoczęło poszukiwania nowego idola rotterdamskiej publiczności. Niestety cała sprawa nie poszła jednak z górki, zamiast tego rozpoczął się żmudny marsz na transferowy Everest, a szczyt okazał się być wyżej niż początkowo Martin van Geel i spółka sądzili i to właśnie van Geel jest w głównej mierze za ten stan rzeczy odpowiedzialny, ale po kolei.

Nie zrozumcie mnie źle, szanuję i cenię większość tytanicznej wręcz pracy jaką wykonał dyrektor techniczy Feye, transfery bezgotówkowe pierwsza klasa (Te Vrede to jak dla mnie dziwny ruch, ale niech już będzie), sukcesem zakończyła się saga Immersa, szybko i tanio sprowadzono następcę El Ahmadiego, mimo, iż nie był on tak naprawdę potrzebny ze względu na obecność w kadrze Vormera, w niedzielę w Rotterdamie zawita również, kolejny młodziak wypożyczony z City. Niestety nie wszystko jest piękne, słodkie i różowe, sielankę burzy nagłe, jeżeli się potwierdzi, odejście Rona Vlaara (to jednak temat na inną dyskusję) i przede wszystkim kompletna indolencja w poszukiwaniu napastnika. Dlaczego jeżeli jednak w innych sferach jest tak dobrze, to dlaczego w tej jest tak źle?

Być może się mylę, ale prawdopodobnie zadziałała tutaj, nie przystojąca starej wydze takiej jak van Geel, naiwność i nadmierna pewność siebie. Już przed rozpoczęciem Euro 2012 mogliśmy zaobserwować, że dyrektor techniczny Feye, założył sobie dwie kandydatury następców Guidettiego, swoją taktykę oparł na byłych graczach Feye, nie wziął jednak pod uwagę znaczenia pieniądza we współczesnym futbolu i co obciążą go szczególnie nie przygotował „planu B” na wypadek niepowodzenia planów Kuyt i Castaignos. Wiemy oczywiście jak wszystko się skończyło, były kapitan „Portowców” połasił się na tureckie pieniądze, na przeszkodzie transferu Castaignosa stanął za to Inter, który z kolei połasił się na pieniądze z transferu gotówkowego i nie był skory na proponowane przez van Geela wypożyczenie. Takie rzeczy jednak się zdarzają, zdarzyć nie powinien się jednak wspomniany przeze mnie brak „planu B”, ale zaraz zaraz, ktoś może stwierdzić w tym momencie, że taki fachowiec jak Martin van Geel, taki plan z pewnością ma przygotowany, „poprawka”, odpowiem ja, powinien mieć go przygotowany, zamiast tego jest za to zagubienie i brak sensownej koncepcji poszukiwań nowego napastnika, gdyby takowa była co pewien czas w mediach pojawiałyby się, dementowane lub nie, przecieki i plotki, dotyczące „nowej 9”, zamiast tego mamy informację o możliwym powrocie na De Kuip Guidettiego, jednak dopiero w sierpniu, co biorąc pod uwagę czekające na podopiecznych Koemana, kijowskie Dynamo wydaje się niepoważne. Ponadto czekanie na powrót Szweda wydaje się być również błagalnym liczeniem na cud ostatniej szansy, a nie zaplanowanym działaniem.

Co więc nam pozostaje, chyba już tylko liczenie na ten cud i liczenie na to, że solidny, ale przeciętny Fernandez i nieopierzony Achahbar zdołają swoimi golami przepchnąć Feyenoord do czwartej rundy eliminacji Ligi Mistrzów.