Mark Ruijl, obecny dyrektor techniczny Excelsioru, wrócił wspomnieniami do pięciu lat spędzonych w Feyenoordzie. W rozmowie z Rijnmond opowiedział o kulisach pozyskania Gernota Traunera i Leo Sauera, w których transferach odegrał istotną rolę. Obie operacje dobrze pokazują, z jakimi ograniczeniami finansowymi mierzył się wówczas rotterdamski klub i jak duże znaczenie miało skuteczne wyszukiwanie zawodników poza najbardziej oczywistymi rynkami.

Ruijl rozpoczął pracę w Feyenoordzie latem 2021 roku jako koordynator skautingu. Łączył analizę danych z wiedzą i doświadczeniem skautów, wśród których ważną postacią był Bernard Schuiteman. Jednym z pierwszych zawodników, którym zainteresował się klub, był Gernot Trauner, występujący wówczas w austriackim LASK Linz. Uwagę działu skautingu zwróciła przede wszystkim jakość jego podań. Analizy obejmujące kilka sezonów potwierdzały, że obrońca regularnie potrafił zagrywać piłki przełamujące kolejne linie przeciwnika.

Nie wszyscy byli jednak przekonani do tego pomysłu. Wątpliwości budził zarówno poziom ligi austriackiej, jak i fakt, że Trauner występował w ustawieniu z trzema środkowymi obrońcami. Ruijl uważał jednak, że przy ocenie piłkarza należy przede wszystkim zwracać uwagę na jego indywidualne umiejętności, a nie wyłącznie na system stosowany przez drużynę. – Nie można go przecież winić za to, że trener ustawia obok niego jeszcze dwóch innych środkowych obrońców – wyjaśnił.

W rozpoznaniu austriackiego rynku pomagał Schuiteman, który dobrze znał tamtejsze realia. Początkowo sprowadzenie Traunera wydawało się trudne do przeprowadzenia pod względem finansowym. Sytuacja zmieniła się jednak po ustaleniu szczegółów jego kontraktu z LASK. Przy wcześniejszym przedłużeniu umowy klub miał zobowiązać się do umożliwienia zawodnikowi odejścia w przypadku pojawienia się odpowiedniej oferty. Dzięki temu Feyenoord zdołał pozyskać Austriaka za około milion euro.

Ruijl podkreśla, że w tamtym okresie klub nie dysponował dużym budżetem transferowym, dlatego szczególnie ważne było wyszukiwanie zawodników na mniej popularnych rynkach. – To nie była duża kwota, ale miało to również tę zaletę, że oczekiwania nie były przesadnie wysokie. W tamtym czasie nie mieliśmy zbyt wiele pieniędzy, więc trzeba było zadbać o odpowiedni skauting na tych mniej oczywistych rynkach. Tak właśnie wtedy działaliśmy – wspomina obecny dyrektor techniczny Excelsioru.

Były koordynator skautingu zwraca również uwagę na zespołowy charakter pracy przy transferach. W przypadku Traunera powodzenie operacji było efektem połączenia analizy statystycznej, wiedzy skautów oraz ich kontaktów. Ruijl nie uważa, że zasługi za udany transfer powinny być przypisywane jednej osobie. Jak przyznał, irytują go skauci, którzy po czasie próbują przedstawiać sprowadzenie danego zawodnika jako wyłącznie własną zasługę.

Kulisy sprowadzenia Leo Sauera

Ruijl miał swój udział również w pozyskaniu Leo Sauera. W tym przypadku okazja pojawiła się podczas młodzieżowego turnieju rozgrywanego w Holandii. Ze względu na ograniczone możliwości kadrowe działu skautingu Feyenoord potrzebował dodatkowego wsparcia przy obserwacji zawodników. Ruijl pojawił się na miejscu i nawiązał rozmowę z ojcem słowackiego piłkarza.

W jej trakcie dowiedział się, że Sauer jest już blisko przenosin do SC Freiburg. Niemiecki klub był poważnie zainteresowany młodym zawodnikiem, ale sprawa nie została jeszcze sfinalizowana, ponieważ nie podpisano żadnej umowy. Ruijl dostrzegł więc szansę na przekonanie rodziny do zmiany planów. Dodatkowym atutem okazała się sympatia ojca Sauera do Robina van Persiego, co mogło pomóc w przedstawieniu argumentów przemawiających za wyborem Rotterdamu.

Pracownik Feyenoordu zaproponował, aby wspólnie pojechali do Rotterdamu i zobaczyli klub z bliska. Ojciec zawodnika skonsultował pomysł telefonicznie z żoną, a następnie zgodził się na wyjazd. Podczas około dwugodzinnej podróży Ruijl miał okazję opowiedzieć mu o możliwościach, jakie Feyenoord mógł zaoferować jego synowi. Sam Sauer pozostał w tym czasie na młodzieżowym turnieju.

Ostatecznie działania przedstawiciela rotterdamskiego klubu przyniosły oczekiwany rezultat. Słowak trafił do Feyenoordu, gdzie spędził pięć lat. Latem tego roku został sprzedany do VfB Stuttgart za 15 milionów euro, co uczyniło go kolejnym przykładem transferu, który przyniósł klubowi znaczący zysk.