Witajcie! Dzisiaj będzie nietypowo, nietypowo, bo po pierwsze nie o Feyenoordzie  (no może parę słów), a po drugie, bo bardziej osobiście, bez ciekawostek, historii, za to z paroma moimi przemyśleniami, o ile może je tak nazwać.

Kocham piłkę nożną, staram się chłonąć absolutnie wszystko co z nią związane. Jednak ostatnio nie daję rady, jestem coraz bliżej powiedzenia sobie stop! Nie jednak dlatego, że przestała mi się podobać „najpiękniejsza gra” co to to nie, najzwyczajniej w świecie nie cierpię jak jestem do czegoś zmuszany, a zmusza się mnie ostatnio do wielu rzeczy, weźmy pierwszy przykład z brzegu, ot chociażby „polska Borussia” (pozdrowienia dla portalu sport.pl), niewyobrażalne dla niektórych jest nie być kibicem tego zespołu, no bo jak to przecież to najlepszy zespół na świecie (nie licząc Barcelony i Realu, ale o tym za chwilę), który nie pasuje do tej plebejskiej Bundesligi, z najlepszymi piłkarzami na swoich pozycjach, a już zwłaszcza jeżeli chodzi o tych z Polski, szczególnie tyczy się to pewnego napastnika o nazwisku na literę „L”. Gomez, Huntelaar, Podolski, kto to w ogóle jest, takie leszcze to napastnik na „L” zjada na śniadanie, w dodatku popijając ich Raulem. Oczywiście nie zrozumcie mnie źle, pochwały dla „Lewego”, Błaszczykowskiego i Piszczka i samej Borussi są jak najbardziej zasłużone, są oni wiodącymi postaciami w klubie, który został drugi raz z rzędu mistrzem Niemiec. Jednak gdy pojawiają się głosy, że Lewandowski jest warty 40 milionów Ojro, a Gomez dwa razy mniej, to od razu powinny się pojawić wypowiedzi ekspertów temperujące takie opinię, mówiące „sorry ale się mylisz, a jeżeli dalej jesteś przy swoim zdaniu, to cóż nie znasz się, pieprzysz trzy po trzy, wróć jak ochłoniesz”, zamiast tego mamy tylko przytakiwanie i licytowanie się, Borussia pfff, „Lewy” do Juventusu, Interu, Liverpoolu, Arsenalu, Manchesteru City - przypominam to ten klub, w którym nie gra Dżeko, i nasz Super Guidetti (i to by było to słowo o Feyenoordzie) i tak festiwal dziennikarskiej masturbacji twa dalej. Oczywiście w całej tej historii nie mogło zabraknąć piłkarskiego menadżera. Pan poseł (świetna frekwencja w sejmie by the way) raz po raz żali się w mediach o tym jak to złe jest szefostwo BVB, jak to nie chce wynagrodzić jego podopiecznego, kasą na poziomie Podolskiego czy to Gomeza, a rzuca tylko marnymi ochłapami, co z tego że zagrał on jedynie jeden przyzwoity sezon, nie to nieistotnie, w końcu trzeba nachapać się póki się da i jednocześnie, pokazać wdupiemanie dla wszystkich elementarnych zasad negocjacji, zwłaszcza tych dotyczących pieniędzy, zamiast tego lepiej podkręcać szumek medialny i obrażać się na nielicznych krytykujących, patrząc przy okazji jak żurnaliści łykają wszystko co im nawiniesz potakując przy tym jak mały zabawkowy piesek stawiany w samochodach.

Ale przejdźmy do kolejnego punktu programu czyli Ligi Mistrzów a w zasadzie patrząc na to jak postrzegana jest przez media i większość fanów piłki (o nich za chwilę) w naszym kraju do Realu i Barcelony, od początku sezonu przyjęto tezę, że jest to rywalizacja niedostępna dla innych, a piłkarski plebs praktycznie mógłby w Lidze Mistrzów nie wystartować, gdyż jedynym dopuszczalnym rozstrzygnięciem, miał być finał między tą dwójką i „magiczny” sto pierwszy pojedynek w sezonie Messiego i Ronaldo, tymczasem cóż rzeczywistość dla paru panów okazała się bolesna, Real i Barcelona odpadły pokonane przez Chelsea i Bayern (nawiasem mówiąc zabawne było to jak pewni zwycięstwa zespołów hiszpańskich byli dziennikarze polskich portali, nie znali składów ich rywali czy co, czy może pomylili je ze składami Legii i Wisły), w swej naiwności myślałem więc, że chociaż do następnego sezonu cała sytuacja się lekko uspokoi, główne strony pewnych portali odpowiedziały mi jednak „raczysz żartować” i zamiast chociaż małej zmianki o zwycięzcach, jęczenie na poziomie gimnazjalistów, jak to możliwe, co się stało, przecież to bogowie ci drudzy to amatorzy. Jestem pewien, że przed finałem sytuacja się powtórzy i zamiast analizy jego uczestników będziemy mieli kolejny nieskończony lament nad upadkiem piękna futbolu. Ale ja o polskich kibicach tych zespołów miałem jeszcze wspomnieć, tak naszła mnie pewna refleksja, że antagonizmy między tymi dwiema grupami są chyba większe, niż między ich odpowiednikami w Hiszpanii, z niecierpliwością czekam na pierwsze ustawki za  wolność „Katalonii”.

I to by było na tyle, jeżeli komuś nie pasowało to, że nie na temat to wielkie przeprosiny, jednocześnie składam obietnicę poprawy i gwarantuję następny felieton już o Feyenoordzie :)