Zapraszamy do zapoznania się z najnowszą biografią kolejnej legendy Feyenoordu Rotterdam, Rinusa Israela.

Marinus David (Rinus) Israël (ur.19 marca 1942, Amsterdam) nosił przydomek IJzeren Rinus - Żelazny Rinus.

Israël swoją piłkarską karierę rozpoczął grając w DWV, a z DWS zdobył mistrza w 1964 roku. W tej drużynie trenerem był jego brat Joop Burgers, który był także byłym zawodnikiem międzynarodowym. W drużynie DWS (Door Wilskracht Sterk) rozegrał 88 spotkań i wpisał na swoje konto tylko jedno trafienie.

Po czterech sezonach gry w DWS przeniósł się na południe Rotterdamu, zasilając tym samym Feyenoord. Z Portowcami odniósł największe sukcesy w swojej piłkarskiej karierze, bowiem do takich zaliczyć może trzykrotne zdobycie korony Holandii, raz Puchar Holandii, a także Puchar Europy i Puchar UEFA. W finale Pucharu UEFA w 1970 roku, przeciwko Celtic Glasgow, strzelił jednego z dwóch goli w Rotterdamie. Łącznie przez osiem lat spędzonych w Feyenoordzie rozegrał 219 spotkań i zdobył 21 goli. Gdy opuścił Feyenoord przeniósł się do młodszego brata Portowców, czyli Excelsioru Rotterdam, w którym został uznany za najlepszego zawodnika Holandii w sezonie 1974-75. Będąc w tym okresie w De Kralingers rozegrał 32 spotkania wpisując się na listę strzelców dwukrotnie.

Rinus Israël ostatni raz barwy klubowe zmienił w 1975 roku, kiedy to z Excelsioru Rotterdam przeszedł do PEC Zwolle, w którym grał przez osiem sezonów (do 1982 roku). W tym czasie na boiskach Holandii wybiegał 198 razy, trafiając przy tym szesnastokrotnie. Po zakończeniu kariery piłkarskiej pozostał w Zwolle i pracował w klubie jako trener i asystent trenera. W taki oto sposób Rinus Israël rozpoczął przygodę z trenerską. Od sezonu 1984/1985 holender został trenerem w FC Den Bosch (1984-1985 i 1985-1986). W maju 1985 r. Israël był jednym z trzech kandydatów do objęcia posady szkoleniowca Ajaxu, ale ani Leo van Veen, ani Rinus Israël nie dostali tej posady, bowiem uzyskał ją Johan Cruyff.

Można powiedzieć, że Israël wrócił do Feyenoordu, ale poczynił to jako trener w latach 1986-1987 i 1987-1988. Po prowadzeniu Portowców, w 1988 roku Rinus przeniósł się do Grecji, by tam zostać trenerem PAOK-u Saloniki. Lecz długo tam nie zabawił, bowiem przygoda z zagraniczną trenerką trwała jeden sezon, po czym holender powrócił do kraju, a dokładnie do poprowadzenia FC Den Bosch. Potem został, także trenerem Dinamo Bukareszt (1991-1992), gdzie poprowadził ten klub do mistrzowskiej korony. Po wojażach w Bukareszcie, Israël pozostał asystentem trenera Holandii, wpierw Dicka Advocaata, a potem Guusa Hiddinka.

Mając doświadczenie trenerskie i także reprezentacyjne, podjął się poprowadzić jako szkoleniowiec reprezentację Ghany (1997-1998). Po tym jak został trenerem, pracował kilka sezonów w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, prowadząc trzy tamtejsze kluby, następnie powrócił znów do Holandii, aby pozostać trenerem ADO Den Haag. Jednak zaciąg arabski dla Rinusa Israël najwidoczniej miał sens, bowiem szkoleniowiec powrócił w 2003 roku do ZEA, by pracować jako trener Al Whada i pozostał na tym stanowisku do 2004 roku. Od marca 2006 do końca sezonu 2009/10 Israël pozostał skautem w Feyenoordzie, z którym odniósł największe sukcesy w swojej karierze. A w sezonie 2010/11 został trenerem amatorskiego klubu Young Boys z Haarlem, z którym kontrakt ma ważny do 2014 roku.

Rinus Israël w kadrze narodowej występował od 1964 roku, do 1974. W tym czasie w pomarańczowej koszulce wystąpił 47 razy, notując przy tym trzy gole.

Opracował: Bruno-23