Gerardus Henricus "Puck" van Heel (ur. 21 stycznia 1904 Rotterdam, zm. 19 grudnia 1984 roku).

Puck van Heel urodził się w południowej części Rotterdamu. Jego ojciec pracował w stoczni w Rotterdamie. Swoją karierę z piłką nożną rozpoczął w amatorskim klubie Sportclub Feyenoord. Jako junior spędził tam okres od 1919 - 1923 roku. Swój amatorski debiut zanotował 12 października 1919 roku. Potem, gdy został już zawodnikiem pierwszej drużyny Feyenoordu, spędził w niej całą swoją piłkarską karierę, łącznie rozgrywając dla Portowców 322 mecze i zdobywając 43 gole.

W okresie tym, jeszcze przed drugą wojną światową udało mu się wywalczyć z Feyenordem pięć tytułów mistrzowskich kraju jak i dwa pucharowe (KNVB Beker). Był też kapitanem Feye i przykładem dla innych. Na swoim koncie ma też grę w jedenastce Feyenoordu, która wystąpiła na inaugurację otwarcia nowego stadionu w dniu 27 marca 1937 roku. Stadion został nazwany wówczas jako Stadion Feijenoord, ale bardziej znany jest jako De Kuip.

Van Heel poza grą w Feyenoordzie, wystąpił też w reprezentacji Holandii. Grę w pomarańczowej koszulce rozpoczął mając 21 lat, a było to 19 kwietnia 1925 roku. Od tego czasu przez kolejne 13 lat reprezentował barwy narodowe swego kraju, aż do 23 października 1938 r. Ostatni mecz w jakim zagrał, to zremisowane spotkanie z Danią 2:2, które było jego 64 występem w reprezentacji Holandii.

W występach narodowych pobił 57-krotnego Harrego Denisa, rekord jaki dotychczas ustanowił w rozegranych meczach to liczba 64 spotkań i do 1979 roku nie został on przekroczony. Wtedy to też Ruud Krol pobił wspomniany rekord Van Heela.

Holender, Puck van Heel w 1934 i 1938 zdobył mistrzostwo świata z reprezentacją narodową Holandii pod wodzą Boba Glendenninga. Zmarł 18 grudnia 1984 roku.

[Opracował Bruno-23]