Z powodu weekendu bez meczów Eredivisie Frank Stout z FC Rijnmond postanowił odwiedzić zagorzałego fana Feyenoordu, Jana Boskampa. Belg przez dłuższy czas zmagał się z problemami zdrowotnymi, ale mimo to nie przestawał śledzić poczynań swojego klubu.

– Uważam, że Read jest naprawdę bardzo dobry. Byłem trochę rozczarowany, gdy zeszłego lata pominięto go przy powołaniach do Jong Oranje, bo gra znakomicie – rozpoczął Boskamp w rozmowie z lokalnym nadawcą. – To wręcz niesamowite. Deijl to jednak nie jest poziom Reada. Read jest naprawdę fantastyczny, świetny boczny obrońca. Watanabe zawsze grał w trzyosobowym bloku defensywnym, a teraz występuje w ustawieniu z dwoma środkowymi obrońcami. Musi pokrywać znacznie większą przestrzeń, ale i tak uważam, że spisuje się bardzo dobrze. Na początku Ahmedhodžić i Watanabe tworzyli bardzo mocny duet.

Boskamp zauważył jednak, że środkowi obrońcy zaczęli prezentować się słabiej, gdy zmieniło się ustawienie na bokach. – Obaj boczni obrońcy ruszają do ataku, więc po stracie piłki zostaje dużo wolnej przestrzeni i często jesteśmy za to karani. Bosa znam jeszcze z Belgii – tam odpowiadał za całą lewą stronę. Podobnie było z Nieuwkoopem w Unionie.

– Targhalline bardzo się rozwinął, a do tego jest jeszcze Moder – kontynuował klubowy ikon, przechodząc do oceny środka pola. – Jeśli chodzi o zdobywanie bramek, to i tak wszystko sprowadza się do Steijna. Na początku sezonu dobrze grał też Hwang. Steijn strzelił ponad piętnaście goli dla FC Twente. Być może Feyenoord powinien grać inaczej, bo teraz on wykonuje ogrom pracy. Wszędzie jest spóźniony, a w Twente zawsze był na czas. Zrobienie go kapitanem, a potem odebranie mu opaski, też było zupełnie niezrozumiałe.

Boskamp roześmiał się, gdy temat zszedł na Anisa Hadja Moussę. – Jeśli nie ma swojego dnia, potrafi człowieka doprowadzić do szału. Kiedy wszystko mu wychodzi, ogląda się to świetnie, ale bywa wiele momentów, gdy człowiek ma ochotę cisnąć w niego śnieżką. Uedę znam również z Belgii. Ta jego nierówna forma jest naprawdę dziwna. Sauer grał znakomicie w NAC – chciałbym znowu to zobaczyć.