Pierre van Hooijdonk pozytywnie ocenia dotychczasowy rozwój Nacho Ferriego w Feyenoordzie i uważa, że młody napastnik powinien otrzymać odpowiednio dużo czasu, aby pokazać swoje możliwości. Były zawodnik rotterdamskiego klubu zwraca uwagę, że piłkarze występujący na dwóch szczególnie wymagających pozycjach – napastnika i bramkarza – potrzebują przede wszystkim zaufania. Jego zdaniem zbyt często ocenia się ich wyłącznie przez pryzmat pojedynczych błędów lub liczby zdobytych bramek.

Van Hooijdonk już na początku sezonu miał dobre odczucia dotyczące Ferriego, mimo że wówczas pojawiało się sporo krytycznych opinii na temat jego występów. Temat napastnika Feyenoordu poruszano również podczas wyjazdu na mecz Barcelony z rotterdamską drużyną, w którym uczestniczył były reprezentant Holandii. W podcaście Kein Geloel podkreślił, że jego stanowisko pozostaje niezmienne.

– Od samego początku sezonu mam bardzo dobre przeczucia związane z Ferrim. Wtedy pojawiało się sporo krytycznych głosów. Byłem z klubem biznesowym na meczu Barcelona – Feyenoord i kilka osób zadało mi dokładnie to samo pytanie. Odpowiedziałem im właściwie tak samo, jak mówię o tym dzisiaj. Napastnicy i bramkarze potrzebują zaufania. Muszą czuć, że klub i otoczenie stoją za nimi murem. Nie można ich tak szybko rozliczać, jak być może robi się to w przypadku zawodników na innych pozycjach – zaznaczył.

Były napastnik zwrócił uwagę na specyfikę obu ról. Zarówno snajper, jak i golkiper znajdują się pod szczególną presją, ponieważ ich pomyłki są wyjątkowo łatwe do zauważenia. Napastnik może zmarnować dogodną okazję, a bramkarz popełnić błąd przy interwencji. W obu przypadkach reakcja kibiców bywa natychmiastowa, co może negatywnie wpływać na pewność siebie zawodnika.

– To, jak ci piłkarze się czują i jakiego potrzebują zaufania, ma kluczowe znaczenie. Napastnik musi mieć odwagę zmarnować stuprocentową okazję bez obawy, że od razu zostanie za to rozliczony. Bramkarz powinien móc wypuścić piłkę z rąk, nie martwiąc się natychmiastową krytyką. Właśnie te dwie pozycje otrzymują najmniej zaufania, ponieważ przeciętny kibic uważa, że tylko takie rzeczy potrafi dostrzec i ocenić – wyjaśnił Van Hooijdonk.

Dla porównania przywołał przykład defensywnego pomocnika, którego występ może zostać wysoko oceniony ze względu na dużą liczbę odbiorów i wślizgów, nawet jeśli jego gra zawiera również poważne niedociągnięcia. Kibice nie zawsze dostrzegają błędne decyzje czy problemy z ustawieniem, podczas gdy skuteczność napastnika jest łatwa do zweryfikowania. – Defensywny pomocnik wykona dwanaście wślizgów i wszyscy będą zachwyceni, nawet jeśli przy okazji dwanaście razy odda piłkę przeciwnikowi. Nie zauważą też tak łatwo, że przez konieczność interwencji znalazł się poza swoją pozycją. W przypadku napastnika sprawa jest prosta: strzela gole albo ich nie strzela. To może działać na jego korzyść, ale równie dobrze obrócić się przeciwko niemu. Trzeba jednak uzbroić się w cierpliwość wobec napastników! – podkreślił.

Van Hooijdonk uważa również, że Feyenoord nie powinien oczekiwać od klasycznej dziewiątki, że będzie spełniała wszystkie możliwe wymagania dotyczące techniki i efektowności. Jego zdaniem najważniejszym zadaniem środkowego napastnika pozostaje zdobywanie bramek, a pozostałe elementy nie powinny przesłaniać podstawowej roli tej pozycji.

– Musimy uważać, żeby Feyenoord nie zaczął przejmować pewnych przyzwyczajeń od klubu z nieco dalszej okolicy. Ustalmy po prostu, że napastnik Feyenoordu to zawodnik, który strzela gole. Kropka. Nie musi wykonywać podwójnych przekładek, salt ani innych akrobatycznych sztuczek. Nie o to chodzi – powiedział były piłkarz.

W rozmowie pojawił się również temat ewentualnego zaangażowania Van Hooijdonka w pracę z napastnikami Feyenoordu. Były reprezentant Holandii nie widzi obecnie szczególnej potrzeby, aby obejmować funkcję trenera tej formacji. Zwrócił przy tym uwagę, że Shaqueel van Persie ma już odpowiednie wsparcie szkoleniowe, a ostatecznie rozwój każdego zawodnika zależy przede wszystkim od niego samego.

– Myślę, że Shaqueel van Persie ma już bardzo dobrego trenera. Niezależnie od tego, kto pracuje z napastnikiem, ostatecznie to sam zawodnik musi wykonać pracę. Jeżeli klub zdecyduje się zatrudnić trenera napastników, powinien dopasować go do profilu szkolonego piłkarza. Najlepiej, żeby trener miał podobną charakterystykę do zawodnika, z którym pracuje – stwierdził.

Van Hooijdonk wyjaśnił, że nie każdy szkoleniowiec będzie w stanie przekazać odpowiednie wskazówki każdemu typowi napastnika. Jako przykład podał siebie i Roya Makaaya, których umiejętności oraz sposób gry znacząco się różniły. Zupełnie inaczej postrzega natomiast możliwość pracy z takimi zawodnikami jak Nacho Ferri czy Graziano Pellè.

– Gdybym był trenerem napastników, a moim podopiecznym został Roy Makaay, nie mógłbym go właściwie niczego nauczyć. On miał wszystko to, czego brakowało mnie, a ja miałem wszystko to, czego brakowało jemu. Ferri i Pellè to natomiast typy napastników, z którymi mógłbym pracować. Są wysocy, silni i w większym stopniu uzależnieni od wsparcia innych zawodników. Myślę, że w ich przypadku mógłbym przekazać znacznie więcej wskazówek niż piłkarzowi o zupełnie innej charakterystyce – zakończył.