Shaqueel van Persie należy do najbardziej wyróżniających się talentów, jakie w ostatnich latach przeszły przez akademię Feyenoordu. Większą część szkolenia spędził na Varkenoord, a w sezonie 2025/26 doczekał się oficjalnego debiutu w pierwszej drużynie. Technika, znakomite wyczucie przestrzeni oraz umiejętność zdobywania efektownych bramek szybko sprawiły, że młody napastnik zwrócił na siebie uwagę kibiców. Jego nazwisko jest doskonale znane w Rotterdamie. Shaqueel jest synem byłego napastnika Feyenoordu, Robina van Persiego, jednak od początku stara się budować własną karierę. Po pierwszych występach, golach i poważnej kontuzji kolana latem 2026 roku rozpoczął kolejny etap rozwoju pod wodzą Giovanniego van Bronckhorsta.

Van Persie urodził się w Londynie, w czasach, gdy jego ojciec występował w Arsenalu. Dzięki holenderskiemu ojcu i marokańskiej matce może reprezentować zarówno Holandię, jak i Maroko. W młodzieżowej piłce występował już w reprezentacjach Holandii. Pierwsze kroki w futbolu stawiał w Manchesterze City, a następnie przez pewien czas trenował w akademii Fenerbahçe. W 2017 roku trafił do Feyenoord Academy, gdzie kontynuował rozwój jako technicznie uzdolniony napastnik. 

W akademii Feyenoordu nie zamierzano patrzeć na niego wyłącznie przez pryzmat nazwiska. Van Persie musiał sam udowodnić, że posiada odpowiednie umiejętności, aby przebić się do profesjonalnej piłki. W młodszych kategoriach wiekowych pojawiały się jednak pytania dotyczące jego przygotowania fizycznego i możliwości biegowych. Zawodnik zmagał się również z kolejnymi urazami, które niejednokrotnie przerywały jego rozwój. Jego umiejętności techniczne nigdy nie budziły większych wątpliwości. Trenerzy zwracali uwagę przede wszystkim na świetne ustawianie się, timing w polu karnym oraz zdolność do zdobywania bramek w trudnych sytuacjach.

Szczególne wrażenie robiły jego przewrotki, uderzenia z woleja oraz gra głową. Jednym z najbardziej pamiętnych goli zdobytych przez Van Persiego w futbolu młodzieżowym była bramka przeciwko Ajaksowi U-15 w 2020 roku. Napastnik trafił wówczas do siatki efektowną przewrotką, a nagranie szybko zaczęło krążyć w mediach społecznościowych.

Van Persie początkowo występował w Feyenoordzie U-13, a później przechodził przez kolejne zespoły akademii na Varkenoord. W strukturach młodzieżowych postrzegano go jako naturalny talent, który największe zagrożenie stwarza w pobliżu bramki. Były trener młodzieży Melvin Boel dostrzegał przede wszystkim jego umiejętność rozpoznawania sytuacji w polu karnym. Van Persie nie musiał przez cały czas znajdować się przy piłce, aby odegrać decydującą rolę. Dzięki odpowiedniemu timingowi, technice i warunkom fizycznym potrafił zdobywać bramki na różne sposoby. Jego rozwój nie przebiegał jednak bez przeszkód. Kolejne problemy fizyczne sprawiały, że opuszczał fragmenty sezonów młodzieżowych. W efekcie dłużej zajęło mu regularne występowanie w starszych drużynach oraz zbliżenie się do pierwszego zespołu.

W styczniu 2025 roku Feyenoord przedłużył z nim kontrakt do połowy 2028 roku. Był to wyraźny sygnał zaufania wobec napastnika, który w tamtym okresie występował w drużynie U-19. trakcie przygotowań do sezonu 2025/26 Van Persie coraz częściej dostawał szansę treningów i występów z pierwszą drużyną. W meczach sparingowych zwracał na siebie uwagę zdobywanymi bramkami oraz technicznymi zagraniami. Na oficjalny debiut przyszło mu poczekać do 27 listopada 2025 roku. Wówczas pojawił się na boisku w spotkaniu Ligi Europy przeciwko Celticowi. Kilka dni później zadebiutował również w Eredivisie, w meczu z Telstarem. Debiut miał wyjątkową otoczkę. Trenerem Feyenoordu był wówczas Robin van Persie, który wprowadził do pierwszego zespołu własnego syna. Obaj podkreślali jednak, że potrafią oddzielić życie prywatne od zawodowego. W domu Robin pozostawał ojcem, natomiast w Feyenoordzie był dla Shaqueela trenerem.

Młody napastnik otrzymywał później kolejne szanse jako rezerwowy. W spotkaniu Ligi Europy przeciwko Sturmowi Graz zaliczył asystę przy trafieniu Gonçalo Borgesa. Już w pierwszych miesiącach w seniorskiej drużynie pokazywał, że nawet przy ograniczonej liczbie minut potrafi mieć wpływ na wynik. Prawdziwy przełom nastąpił 18 stycznia 2026 roku. Feyenoord przegrał na De Kuip ze Spartą Rotterdam 3:4, jednak dla Van Persiego był to wyjątkowy wieczór. Napastnik zdobył dwie bramki. Szczególną uwagę przyciągnął drugi gol. Van Persie popisał się efektowną przewrotką, ponownie wprowadzając gospodarzy do gry. Trafienie natychmiast przywołało skojarzenia z charakterystycznymi bramkami zdobywanymi przez jego ojca podczas kariery. Oba gole ze spotkania ze Spartą znalazły się później w zestawieniu najładniejszych bramek Feyenoordu w sezonie 2025/26. Przewrotka została sklasyfikowana na pierwszym miejscu, natomiast jego drugi gol również znalazł się w pierwszej dziesiątce. Dwie bramki tylko potwierdziły opinię o jego dużych możliwościach technicznych. Van Persie pokazał, że do stworzenia zagrożenia potrzebuje niewiele miejsca i potrafi skutecznie zakończyć akcję nawet z bardzo trudnej pozycji.

Niedługo po tym przełomie pojawił się poważny problem. 29 stycznia 2026 roku, podczas meczu Ligi Europy z Realem Betis, Van Persie doznał kontuzji kolana. Z boiska został zniesiony na noszach. UEFA odnotowała, że na murawie pojawił się w 74. minucie spotkania. Początkowo istniały obawy, że uraz może oznaczać bardzo długą przerwę. Kilka dni później badania przyniosły jednak bardziej optymistyczne informacje. Operacja nie była konieczna, a Feyenoord zakładał, że zawodnik będzie jeszcze w stanie wrócić do gry w tym samym sezonie. Rehabilitację rozpoczęto od razu. Powrót do pełnej sprawności wymagał jednak wielu miesięcy pracy. W marcu Van Persie mógł już poruszać się bez kul i prowadzić samochód. Wówczas liczył, że przed końcem sezonu uda mu się ponownie pojawić na boisku. Kontuzja przyszła w szczególnie niekorzystnym momencie. Napastnik właśnie zdobył swoje pierwsze gole i zaczynał odgrywać coraz większą rolę w kadrze. Uraz zahamował jego rozwój na kilka miesięcy.

Latem 2026 roku Van Persie ponownie dołączył do przygotowań Feyenoordu. Sztab szkoleniowy podchodził do jego powrotu ostrożnie, ponieważ po kontuzji kolana zawodnik nie był jeszcze w pełni gotowy do gry. 11 lipca 2026 roku podczas sparingu z Club Brugge pojawił się na boisku z ławki rezerwowych i zdobył bramkę na 1:1. W ten sposób niemal natychmiast ponownie przypomniał o swoich możliwościach, a jego trafienie sprawiło, że jeszcze więcej mówiło się o rywalizacji o miejsce w ataku. Sam zawodnik ma jasno określone cele. Chce odzyskać pełną sprawność, być gotowy do gry przez 90 minut i w przyszłości zostać podstawowym napastnikiem Feyenoordu. Jednocześnie klub zamierza uważać, aby jego obciążenia po poważnym urazie nie były zwiększane zbyt szybko.

Debiut i pierwsze miesiące Shaqueela w seniorskiej drużynie miały dodatkowy wymiar ze względu na obecność jego ojca na ławce trenerskiej. To Robin van Persie dał mu oficjalną szansę debiutu i prowadził go podczas początkowego etapu kariery w pierwszym zespole. Shaqueel wielokrotnie podkreślał, że potrafił rozdzielić życie prywatne od zawodowego. Na treningach i podczas meczów traktował ojca jak swojego szkoleniowca, natomiast poza Feyenoordem ich relacja pozostawała relacją ojca i syna. W czerwcu 2026 roku ta współpraca dobiegła końca. Feyenoord rozstał się z Robinem van Persiem, a dyrektor techniczny Dévy Rigaux przyznał, że dla Shaqueela była to trudna sytuacja. Jednocześnie zaznaczył, że przyszłość młodego zawodnika będzie oceniana niezależnie od odejścia jego ojca. Robin van Persie odszedł po sezonie, w którym Feyenoord zakończył rozgrywki Eredivisie na drugim miejscu. Jego następcą został Giovanni van Bronckhorst, który podpisał dwuletni kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny rok. Shaqueel przyznał, że żałuje zakończenia wspólnej pracy z ojcem. Jednocześnie pozytywnie wypowiadał się o nowym szkoleniowcu i podkreślał, że już wcześniej łączyła go z Van Bronckhorstem dobra relacja.

PRZEBIEG KARIERY

Sezon	Klub	Mecze	Bramki	Rozgrywki
2025-2026	Feyenoord	3	2	Eredivisie